Duydum İki ayrım vardır: Dünyaların yukarıdan aşağıya doğru zincirleme inişi ayrımı, Aşağıdan yukarıya doğru olan ayrım. Birinci ayrım: “Tanrı’nın yapmak üzere yarattığı.” Bu, Yaradan’ın bizim için bir çalışma yeri hazırladığı anlamına gelir. İkinci ayrım: Bizim aşağıdan yukarıya doğru meşgul olmaya ve giydirmeye başladığımız zamandır. Ancak, derecenin bütünlüğüne ulaşmadan
2 Av, Tel-Aviv, Şabat’taki Şaharit [sabah] yemeği sırasında duydum. Seriyi tamamladıktan sonra söylediğimiz Hazak¹, bu tamamlanışın bize tüm dereceleri tamamlamamız için güç vermesi gerektiği anlamını taşır. Bedenin 248 organı ve 365 tendonu olduğu gibi, ruhun da 613 uzvu vardır ki bunlar bolluğun yayıldığı ruh kanallarıdır. Ve bu kanallar
Bir Şavuot yemeği sırasında duydum Tora’nın Sina Dağı’nda verilmesi meselesi, Tora’nın o zaman verildiği ve şimdi verilmediği anlamına gelmez. Aksine, Tora’nın verilmesi ebedi bir şeydir – Yaradan her zaman verir. Ancak biz almaya uygun değiliz. Ama o zaman, Sina Dağı’nda, Tora’nın alıcıları bizlerdik. Ve o zaman sahip
Duydum “Ve Mısır’da geçen o günlerin ardından Mısır Kralı öldü; ve İsrail oğulları çalışmaktan dolayı inlediler, ve ağladılar, ve feryatları Tanrı’ya kadar yükseldi. Ve Tanrı onların iniltilerini işitti” (Mısır’dan Çıkış 2:23-4). Bu, dayanamayacakları kadar çok acı çektikleri anlamına gelir. Ve dualarıyla öyle yalvardılar ki, “feryatları Tanrı’ya yükseldi”.
Tevet, Ocak 1928, Givat Şaul’da (Kudüs) duydum Bedenin keyif aldığı her şeye karşı temkinli olmalıyız. Kişi bundan pişmanlık duymalıdır zira alma yoluyla Yaradan’dan uzaklaşır çünkü Yaradan Verendir ve eğer kişi bir alıcı olursa, böylece form eşitsizliğine girer. Maneviyatta, form eşitsizliği uzaklıktır ve bu durumda kişi Yaradan’la Dvekut’a
21 Şubat 1947’de duydum, Tiberya. Yemekte ilk önce balık yeme nedenimiz, balığın bedavaya, herhangi bir hazırlık gerektirmeden verilmesi yüzündendir. Bu nedenle, onun için herhangi bir hazırlığa ihtiyaç duyulmadığından, ilk başta yenir. Yazıldığı üzere; “Mısır’da bedavadan yemeğe alışmış olduğumuz, balığı hatırlarız”. Ve Zohar “Bedava” olmayı, Mitzvot’suz diye açıklar ve
Duydum “Hiç kimse Kral’ın kapısından içeri çuval bezinden yapılan bir kıyafet ile giremez.” Bu şu anlama gelir; kişi kendisini uyandırdığında Yaradan’dan ne kadar uzakta, itaatsizlik, günah ve suç ile dolu olduğunu, Yaradan’a tutunamaz veya Yaradan’dan herhangi bir kurtuluş alamaz durumda olduğunu görür. Çünkü çuval bezinden bir kıyafeti vardır
Duydum “Tora ve Yaradan birdir.” Elbette çalışma sırasında onlar iki ayrı şeydir. Dahası, birbirleri ile çelişirler. Bunun nedeni, Yaradan’ın anlayışına gelmek Dvekut’tur (bir olmaktır) ve Dvekut O’na eşdeğer olmak ve gerçekten iptal olmak anlamına gelmektedir. (Ve kişi daima azıcık bir Dvekut’a sahip olduğu bir zamanın var olmuş olduğunu,
14 Şubat 1949, 15 Şevat, Taberiye’de duydum İnanç ve akıl arasındaki fark. İnancın bir üstünlüğü vardır çünkü bedeni akıldan daha fazla etkiler, zira bedene daha yakındır. İnanç Malhut olarak kabul edilir ve beden Malhut ile ilişkilidir; bu nedenle onu etkiler. Ancak akıl, ilk dokuza atfedilir ve bu nedenle
9 Mayıs 1951, 3 İyar, Zohar’ın Dokuzuncu Kısmı’nın tamamlanmasını kutlama yemeği sırasında duydum İnsandaki üç ortakla ilgili olarak: Yaradan, baba ve anne. Ve dedi ki dördüncü bir ortak vardır: toprak. Eğer kişi topraktan besin almazsa, varlığını sürdüremez. Toprak Malhut olarak kabul edilir. Genel olarak, HB TM olarak adlandırılan
Duydum “Günahların kefareti”, Hohma [bilgelik] ışığının ifşası aracılığıyla yapılır. İtiraf, Hohma’nın çekilmesidir. Kişi ne kadar çok itiraf ederse, Hohma o ölçüde onun üzerinde ifşa olur. Bunun hakkında şöyle denilmiştir: “O gün, … Yakup’un suçu aranacak ve hiç bulunmayacaktır.” Çünkü her günah, affedildiğinde, üzerine Hohma çekilmedikçe affedilmiş sayılmaz. Bu
Duydum “Cebinde büyük bir taş ve küçük bir taş bulundurmayacaksın.” Hatta [taş] “inanç” (tartılacak taşlar) olarak adlandırılır. Bu, mantık ötesi olan küçük olarak kabul edilir. Ama aynı zamanda “büyük bir taşım” var yani aklım var demelisiniz. Bu, yaptığınız şeyin dünyanın geri kalanı gibi olmadığı, sağlam bir temele
1948 Pesah’ında, Şaharit [sabah] yemeği sırasında duydum. Kaşrut [Yahudi beslenme kuralları] nedenleriyle Pesah’ta [Hamursuz Bayramı] birbirinin evinde yemek yememe geleneğinin sebebini ve bunun neden tüm yıl boyunca böyle olmadığını açıkladı. Ayrıca, bir kişinin evinin tamamen Koşer olduğu, hatta kişinin kendi evinden bile daha iyi olduğu bilinse dahi, gelenek
9 Nisan, 18 Nisan 1948’de duydum. Zohar’da (Emor Bölümü, 95a) şöyle yazılıdır: “İsrail meclisi, ‘Çocuklarımın şiddetle köleleştirildiği Mısır sürgününde, ben uyuyorum’ dedi.” Mohin uyku halindeydi, ayette yazıldığı üzere, “orada”, onların Tanrı’sı uyuyor. “Ama kalbim, sürgünde yok olmamaları için onları korumak üzere uyanık.” Bu demektir ki, onlar Ahoraim’in Mohin’ini
Şevat 15’te duydum. “Hayat Ağacı’ndan almasın, yiyip sonsuza dek yaşamasın diye.” Baal HaSulam bunu, belki de Haze [göğüs] ve yukarısı olarak kabul edilen Örtülü Hasadim’den [merhamet] alacağı şeklinde yorumladı. Bunun sebebi, bunda tam bir yeterliliğin olması ve bu sayede Haze’den aşağısı olarak kabul edilen Bilgi Ağacı’nın günahının ıslah
6 Ocak 1948, Tevet 24’te duydum “Rüşvet, bilgelerin gözlerini kör eder.” Bir kişi çalışmayı ve çalışmanın koşullarını eleştirmeye başladığında, iki nedenden dolayı çalışmayı üstlenemeyeceği ihtimaliyle karşı karşıya kalır: 1. Çalışmanın ödülü yüzde yüz kesin değildir. Kişi, ödüllendirilmiş olanları görmez ve çalışmanın zorluğuna katlanan insanları ziyaret ettiğinde, onların çalışmaları
İsrail, onların hepsi tek bir demet gibi olana kadar topraklarına dönmeyecektir. 1) Atalarımız şöyle der: “İsrail tek bir demet gibi olana kadar kurtulmayacaktır.” 2) İsrail birliğinin kurtuluşla olan bağlantısını anlamalıyız. 3) Önce “Neyle bileceğim,” “çünkü senin soyundan gelenler yabancı olacaklar,” “ve sonra büyük bir sağlamlıkla gelecekler,” konusunu ele
RUHUN İYİLEŞMESİ İÇİN KISITLAMA Dünyasal doğayla ilgili belli bir miktar bilgi edinmeden insan bedeninin devamlılığı imkânsızdır, örneğin dostunun kalbinde olanı, hangi ilaçların ölümcül, hangilerinin yararlı olduğunu bilmeden, devamlılık mümkün değildir. Aynı şekilde insan ruhu manevi dünyalar sisteminin doğasını belli bir ölçüde elde edene kadar gelecek dünyada var olamaz.
1) KURALLAR Genel ve Tekil Yaratılışın ilerleyişi Yaradan çalışmasına (manevi çalışma) öykünmek olarak tanımlanır. Yaradan çalışmasına “İlahi Takdir” ya da “yaratılışın doğası” denir. “Bedene” tamamen formsuz, şekilsiz “cansız formundaki basit bir et ve kan meselesi” denir. Bu böyledir, çünkü isim ve “form” ile tanımlanan bir şey, beden değil
Herhangi bir öğretide iki kısım vardır: İlki realitedeki nesnelerin doğası olan fiziksel elementler, ikincisi fiziksellikten yoksun simgesel (figuratif) elementler, yani aklın ve mantığın formları. İlkine “fiziksel öğreti” yani “fizik,” ikincisine “figuratif öğreti” yani “mantık” diyeceğiz. FİZİKSEL ÖĞRETİ DÖRDE BÖLÜNÜR Buna “doğanın üzerindeki ilim” denir, yani üst aklın kendine
Edinim tam olarak başlangıcı varlık olan madde ve form ile mümkün olur. Ayrıca edinilmiş olan, madde ve formdan yoksun “varlığı” devam ettirir. Bu var olan her şeyde algılanan (yani veren ve alan dünya) “dört dünya” olarak kabul edilir ve tüm yükümlülüğümüz madde ve form, yaratma ve yerine getirmedir.
İLMİ DEĞERLENDİRMENİN STANDARDI Dünyadaki herhangi bir ilmin değeri yaydığı amaca göredir. Bu tüm çalışmaların amaçladığı hedeftir. Dolayısıyla amacı olmayan ilim, zaman geçirmek için oyun oynayan çocuklar haricinde hiç kimse için tasavvur edilemez. Bu sebeple bir ilim sarf ettiği gayretle değil, yaydığı amacın faziletine göre değerlendirilir. Dolayısıyla görürsünüz ki
Dünyalarla kıyafetlenmiş Malhut’a, Ani (ben) denir. Malhut, her insanın “kendini” ayrı bir varlık olarak hissettiği bölünme Assiya’dan aşağıya iner ve genişleyerek tüm dünyayı kendi arzusu ve hazzı için fethetmek ister. Bu Assiya’daki kırılmadır, yani “Ben hükmedeceğim.” Buna Noga kabuğundaki iyi ve kötü, “yılanın derisi” denir. Yaratılan varlıkta iki
HATIRLAMA VE UNUTMA, KAYBETME VE BULMA “Dişi dünya” olarak kabul edilen sürgün sırasındaki çalışma devam etmektir. Çalışması bozuk olan ona verileni kaybeder. Bu dünyadaDvekut (birleşme), çalışmayı yerine getirmekle ve bunu yerine getirme gücünün coşkusunu yüceltmekle mümkün olur. Bu şekilde gelecekte kaybetme korkusu olmaz çünkü ölüm sonsuza kadar silinir.
Bu pek çok soru doğurur. Önceki söylenenlere göre, hepimiz Tora’ya karşı günah işliyoruz. Dahası Tora’nın özünü tam olarak idrak edemiyoruz çünkü detaylara takılıp, gerçek yasayı uygulamıyoruz. Şöyle yazılıdır: “Yaradan’ın arzusunu yerine getirdiğin zaman, yoksulluk senin içinde değil, başkalarında olacaktır.” Peki herkes Tanrı’nın arzusu olan dostunu kendin gibi sev