Notlar

Kişi, herkesten daha kötü olduğunu hissetmelidir, çünkü onun sahip olduğu hatalara hiç kimsenin sahip olmadığını hisseder, onların çalışmada kendisinden daha az uğraştıklarını görmesine rağmen.

“Bu an” Or Pinimi [İç Işık], “bir sonraki an” Or Makif [Saran Işık] olarak adlandırılır. Şimdiyle memnun olmayan bir kişi “Bir sonraki an ne zaman gelecek?” diye düşünmeye başlar, zira o zaman memnuniyeti olacaktır. Çalışmada bu, şu anda mutlu olmak için taktikler uygulayarak “Or Makif’i içeride genişletmek” olarak

Bilgelerimiz, “Bilge öğrencilerin oğulları neden bilge öğrenciler değildir? Çünkü ilk olarak Tora’da kutsamadılar” (Nedarim 81b). Bilge bir öğrenci Tora’yı öğrenen kişidir. “Oğulları” onlara öğretiden sonra doğan yavrulardır. Tora’da kutsamamak, ilk olarak başlangıçta teşekkür etmedikleri anlamına gelir. Yani, öğrenmeye başlamadan önce, kendilerine bir öğrenme arzusu verildiği için teşekkür etmediler,

“Yaşlıların yıkımı- inşa; gençlerin inşası- yıkım” (Megillah 31b). Yaşlılar, Yaradan çalışmasına alışkın olanlardır. Gençler çalışmalarının başında olanlardır. “Yıkım” daha önce çalışmada bir miktar yükselişe sahip oldukları inşa olarak kabul edilen yerde, iniş ya da düşüş anlamına gelir, yani onlar yükselişi takdir etmişlerdir ancak yıkım, Yaradan’ın gizlenmesinden gelen biraz

“Bir kadın sadece güzellik içindir; bir kadın sadece oğullar içindir, bir kadın sadece bir kadının süslemeleri içindir” ve RASHI bunu, süslemelerin kadını güzelleştirmek için satın alınması gerektiği şeklinde yorumlar (Ketubot 59b). İyi günler, her biri derecede arttığında ve içinde bulunduğu safhadan biraz daha yükseldiğinde, dünyaların yükselişini ima eder.

Zohar sorar, “Efendi kalbi kırık olana yakındır” yazılıdır. Niyeti ihsan etmek olan Yaradan’ın bir hizmetçisi, Krala hizmet ediyorken mutlu olmalıdır. Bu çalışma sırasında sevinci yoksa, bu kişinin Kralın yüceliğinin takdirinden yoksun olduğunun bir işaretidir. Bu nedenle, eğer bir kişi hiç sevinci olmadığını görürse, düzeltmeler yapmalıdır, yani Kralın yüceliği

“Kutsallıklarınızın ellerini kaldırın ve Efendi’yi kutsayın” yazılıdır. Ayrıca, bir dua elleri kaldırarak olur, “Ve oldu ki Musa ellerini kaldırdığında İsrail galip geldi” yazıldığı gibi. Elleri kaldırmak “teslimiyet” olarak kabul edilir, çünkü kişi istediklerini elde edemediğini görünce ellerini kaldırır ve burada kendi elleriyle hiçbir şey başaramayacağını söyler. Bu nedenle,

SAM, İsrail’i suçlamaya uğraşır, bu yüzden Yaradan ona tanık getirmesini söyler, bu yüzden o, beraberinde güneş getirir. Ayı getirmeye gitmiştir ve onu takip etmiştir. Ona “Sizin için akıl almaz olan bu şeyde, sorgulamayın” denilen yere tırmanmıştır. “Güneş”, Tora anlamına gelir ve ay, mantık ötesi inanç olan bir Mitzva’dır.

“İnsanların Ruhuyla Olan Memnundur” O sordu, en yüce ve en meşhurun kavgalı olduğunu buluruz yani insanların ruhu, onunla memnun değil. “İnsanlarla olan” demediklerini daha ziyade “İnsanların Ruhuyla Olan” dediklerini açıkladı yani sadece bedenler kavgalıydı yani her biri, sadece alma arzusunu kullanır fakat insanların ruhu, bu zaten maneviyattır. “Onlardan

“Tora’nın kutsaması”, bedenin onu kutsamaya zorunlu kıldığı anlamına gelir. Yani Yaradan’ın; birinden iyi bir şey alırsa, onu kutsadığı bir doğa ile yarattığı beden onu kutsar ve buna Tora’nın “yemeği kutsaması” denir. “Emredilmez”, bedenin onu kutsaması için zorlamadığı anlamına gelir çünkü diğerinin, ona verebileceği ancak vermediği birkaç şeye daha

Dagim [balık], maneviyat hakkında Daagot [kaygılar/ endişeler] anlamına gelir yani eksiklikler. Şabat’ta her şey ıslah olduğunda, kaygılar yiyecek olur. Mısır’da kaygılar boşunaydı yani Mitzvot [emirler] olmadan. Eğer kaygılar kendi için alma ile ilgiliyse, beden kaygılanır ve fazla iş yapmamız gerekmez. Fakat eğer kaygı, bir Mitzva’nın [Mitzvot’un çoğulu] amacı

“Bir duayı duyar.” Bir soru vardır: Neden Yaradan “Çünkü sen, İnsanların İsrail’in her ağzının duasını merhametle duyarsın” yazıldığı gibi duaları duyarsa, dua tekil formda yazılıdır? Dua etmek için sadece bir duamız olduğunu yorumlamalıyız – Şehina’yı [Kutsallık] tozdan yükseltmek ve bununla tüm kurtuluşlar gelecektir.

“Tanrının ve insanın gözünde lütuf ve iyi bir akıl bulun” (Atasözleri 3). Yaradan tarafından lütfedilmenin ne anlama geldiğini anlamalıyız yani insanın eylemlerinin, Yaradan’ın gözünde onaylanabileceği şeyleri yapmak anlamına gelir. Eksik olan insan, nasıl tam eylemlerde bulunabilir? Bu nedenle lütufta bulunulmamızı istedik. Lütufta bulunulmak, bilgelerimizin dediği gibi, “Biri gelinden

Taamim [tatlar], yaşamdan iyi bir tat almak isteyen bir kişinin, kalpteki noktasına dikkat etmesi gerektiği anlamına gelir. Her insanın bir kalpteki noktası vardır ancak parlamaz. Aksine, siyah bir nokta gibidir. Kalpteki nokta, doğası bir ihsan etme kabı olan, Keduşa’nın [kutsallık] Nefeş’inin [ruhunun] bir anlayışıdır. Bununla birlikte, o, bir

“Kötülere göre, bir kıl payı gibi görünür” (Sukkah 52). Yani onlara, Amalek’in yenilemeyecek kadar güçlü olmadığı gösterilir. “Erdemlilere – yüksek bir dağ gibi” çünkü onlar erdemli olmak ve Yaradan uğruna bu şekilde çalışmak istedikleri için güçlüdürler. Bu nedenle onlara üstesinden gelmeleri ve Keduşa’ya [kutsallık] almaları için, her seferinde

Rabbi Yosi, “Onu onurlandıran adamın yeri değil; aksine yerini onurlandıran adamdır çünkü Sina Dağı’nda, Şehina [Kutsallık] onun üzerinde olduğu sürece, Tora’nın, ‘o dağın önünde ne sürüler ne de sığır otlayacaktır’ dediğini buluruz. Şehina ondan ayrıldığında, Tora ‘Koçun boynuzu uzun bir patlama sesi çıkardığında, onlar dağa çıkacaklar’ dedi. Aynı

“Tora’nı [yasalar / öğreti] nasıl da seviyorum, bu benim gün boyu sohbetimdir. Emirlerin beni düşmanlarımdan daha akıllı yapıyor.” Birçok çeşit “Ne” var: 1) “Bu çalışma, senin için nedir?” 2) “Efendi Tanrınız sizden ne talep eder?” “Ne”ler birbiriyle çelişir. Bir “Ne”, Yaradan’dan uzaklaşmaktan, diğeri “Yaradan” a yaklaşmaktan bahseder. Doreş

İnsanın çalışması “İyilik yapın” ile başlar ve ardından “Kötülükten yüz çevirin” diye devam edebilir, zira eğitim sayesinde, kötüyü kötü olarak algılayamaz. Aksine, insan isteklerini tatmin etmeye özlem duyar, çünkü tutkularınını tatmin etmekten büyük haz duyar. Birine arzularını tatmin etmenin kötü olduğu söylendiğinde, kişi nedenini bilmez. Bunun yerine, mantık

“Yaradan, erdemlilerin çalışmalarını ve kötülerin çalışmalarını gözetledi ve Yaradan’ın hangisini istediğini bilmiyordu, onların çalışmalarını mı değil mi?” -o, “Ve Efendi ışığı gördü, ki o, iyi ve bölünmüştü” dediğinde, bu erdemlilerin çalışmaları anlamına gelir. Nasıl bir kuşku olabileceğini ve “Yaradan’ın ne istediğini bilmiyor” denebileceğini anlamalıyız. Yaradan’ın kötünün çalışmasını istemesi

Haham Hizkiya, “‘Yargının cennetten duyulmasına neden oldunuz, yeryüzü korktu ve hareketsiz kaldı,’ neden yazılıdır?” dedi. Eğer korktu ise neden hareketsizdi, eğer hareketsizdiyse neden korktu? Gerçekten de ilk önce korktu ve sonunda hareketsizdi” Neden korktu? Rish Lakish’e göre, onun dediği gibi, ““Ve akşam vardı ve sabah vardı, bu altıncı

İki çizgi ve aralarında bir anlaşmazlık vardır: Her biri diğerini iptal etmek ister. Üç tutum bundan uzanır: 1) Biri diğerini iptal eder. 2) Her biri iptal etmek ister ancak iptal edemez, bu yüzden kavgalı kalırlar. 3) Aralarında barış yapılır. “Sağ”, “bütünlük” olarak adlandırılır. Başka bir deyişle, bir kişi

“Yüzü kaldırmayacak ve bir rüşvet almayacak olan” ayetinde, “bir rüşvet almayacak olan” kelimelerinin anlamını anlamalıyız. Yaradan’a nasıl rüşvet verilebilir, zira ayet bize “bir rüşvet almayacağını” söyler. Mesele şu ki, Yaratan’a atfettiğimiz tüm nitelikler aslında insanın nitelikleridir. Bir kişi rüşvet almaya alışıksa, yani kendi hazzı için almaya, bu “O’nun

“Ve siz, İsrail, yasaları ve yargıları dinleyin… Size emrettiğim konuya eklemeyin, ne de ondan çıkarmayın, size emrettiğim Efendi’nin, Tanrınızın emirlerini yerine getirmek için.” Yasanın ve bir yargının ne olduğunu anlamalıyız. Ayet bir kesinlik getiriyor “eklemeyin… ne de ondan çıkarmayın… size emrettiğimi.” Hem toplama hem de çıkartmada, her şey

Açıklanan meseleye ilişkin anlamalıyız ki, insan için yaratılışın amacı, ihsan etmek için aldığı bir safhaya gelmektir ve kendisi için haz almak yasak iken, bu hazza izin verilmiştir. Bunu anlamalıyız, çünkü sonunda kişi bundan haz alır, zira aksi takdirde ihsan edebilmesinin bir yolu yoktur, çünkü insanın eylemden haz almazsa

Sadece eylemlerle konuşmaya başladığımız kuralına göre, Yaratan ile yaratılanlar arasındaki O’nun yarattıklarına iyilik yapma arzusu olan ve Ein Sof [sonsuzluk / sonu olmayan] olarak adlandırılan bağ ve öncesi değil, buradan Yaradan’ın iyilik yapmak istemesinin nedenini sormamamız gerektiği sonucu çıkar yani buna neden olan sebep nedir, çünkü biz arzudan