Gerçeğin Zamanı

Kadınlar İçin Haftalık Sayfa – No. 20

Gerçeğin Zamanı

“Gerçeğin zamanı ve koşullar zorlayıcı! Dünyanın, düzeltme metoduna dair bir dağıtımı, bizden daha aktif bir şekilde yapmamızı zaten talep ettiğini ortaya çıkarmak, beni de bir şekilde şaşırttı.”

(Dr. Michael Laitman’ın bloğundan alıntı, 25 Eylül 2011)

“Kendimize ait olan bir eğitimsel medya sistemi oluşturmalıyız: radyo, televizyon, gazetecilik ve internet. Kadınlar organizasyonu ile birlikte, çocukları eğitmek üzere bir sistem kurmalıyız. Kadınlar çalışmaya hazırlar. Onlar dünyada ortaya çıkan sorunları erkeklerden daha iyi hissediyorlar ve büyük etkileri var. Ancak biz bundan yeterince faydalanmıyoruz. Bu son derece önemlidir.”

(Baal HaSulam’ın “Bir Emir” adlı makalesi üzerine dersten alıntı)

“Basit bir çözüm var: Dağıtıma başlayın. Dağıtım ile meşgul olduğunuzda, kendinizi unutursunuz. Birbiriyle bağ kurmamış olan kişiler bile bağ kurmaya başlarlar. Dünyanın birliğine dair daha fazla bilgi ürettikçe, siz de daha fazla ilerlersiniz. Temel ihtiyaçlar dışında, size kişisel olarak olan her şeyi unutun.

Bu, hasta çocuklarının sorunlarıyla ilgilenen ve kendilerini unutan ebeveynlerin durumuna benzer. Tüm dikkatleri dışarıya yönelmiştir ve özellikle tüm çabalarını oraya yoğunlaştırırlar. Ortak üzüntü onları birbirine bağlar.

Dolayısıyla, “hasta çocuğunuza”, dünyaya bakmaya başlayın. Bu, aranızdaki olayları sakinleştirecektir. Direkt olarak aramızdaki ilişkileri düzeltmeye çalışmak kötü bir anlaşma olacaktır. Kendinizi pratik bir şekilde, sadece dışarıya doğru yoğunlaştırmaya başlayın. O zaman, tüm içsel şeyleri nasıl düzenleyeceğinizi birdenbire göreceksiniz. Grubun içsel meseleleri ile, sadece dışsal dünya ile çalışmaya gerekli olduğu ölçüde ilgilenmeliyiz. Sadece o çalışmaya duyulan ihtiyaç, bizim kim olduğumuzu ve ne olduğumuzu belirleyecektir. Sonrasında, biz gerçekten ihsan etmek üzere çalışır olacağız.

Bina’dan örnek almalıyız; onun üst yarısı Yaratan’a ihsan etmek üzere oradadır ve alt yarısı da tüm dünyaya ihsan etmek üzere oradadır. Kendisi ise – Tifferet’in ortası, sadece kendini iki parçaya ayırma kararıdır. İşte, her birimiz, hepimiz, tüm grup kendisini böyle görmelidir.”

(Toronto Kongresi’nden alıntı, Ders 7, 18 Eylül 2011)

“Hiçbirimiz Kabala’ya şans eseri gelmedi. Hepimiz, dünyadaki birliğe dair öğretinin dağıtımında aktif bir rol almak üzere bu uyandırılışı aldık. Bu öğretiyi alan kişiler de bunları ileri aktaracaklardır. Onlara tüm sistemi açıklamamalıyız, daha ziyade onların eksikliğine göre onlara yaklaşmalıyız. Onlarla göz göze durmalı ve yeni yaşamın, yeni dünyanın, insanlığa yüklenmiş yeni programın prensiplerini açıklamalıyız.

Sadece biz, bizim birliğimizde, aramızdaki çalışmada, yeni insanlık biçimlerini ve yeni insanlığın kurallarını açığa çıkarabiliriz.”

(Toronto Kongresi’nden alıntı, Ders 7, 18 Eylül 2011)